UNICEF PROGRAMLAMASINDA ÇOCUK GELİŞİMİ

HAYATTA KALMA, BÜYÜME VE GELİŞME İÇİN ERKEN DÖNEM ÇOCUK BAKIMI VASITASIYLA INSAN GELİŞİMİNE YAPILACAK BİR KATKI
 

15 Eylül 1998 tarihinde "Tarrytown"

Grubu için hazırlanmış olan bir bildiridir

15 Eylül 1998

Hayatta Kalma, Büyüme ve Gelişme için

Erken Dönem Çocuk Bakımı Çalışma Grubu

Program Bölümü

UNİCEF, New York

Bu bildiri Dr. Robert Myers tarafından hazırlanmıştır ve UNICEF’ in Program Bölümü EÇGB konusundaki Teknik Çalışma Grubu , üyeleri tarafından ayrıca zenginleştirilmiştir.

I Bu belgenin amaçları

- Çocuk Gelişimini, İnsan Gelişimi bağlamında iyileştirmeye yönelik UNICEF çalışması için kavramsal bir çerçeve ve mantık belirlenmesi .

- Değişmekte olan küresel bağlamın ve mevcut bilgimizin, çocuğun hayatta kalmasının , çocuğun büyümesi ve psiko – sosyal ve bilişsel çocuk gelişiminin ilerletilmesine yönelik kesişen programlama eylemlerinin önerilmesine ne şekilde yardımcı olduğunun tanımlanması.

- Çocuk Gelişiminin iyileştirilmesine yönelik Küresel Gündemin unsurları konusunda önerilerde bulunulması.

- UNİCEF'in bu gündemin şartlarına ne şekilde kaykıda bulunabileceği ve kurum içinde hareketlenmeyi sağlamak için yapılacaklar hakkında önerilerde bulunulması.

- 1990’lı yıllardan edinilen anahtar derslerin ve 2000 yılının ilk on yılında gerekli olan değişikliklerin altının çizilmesi .

II Kavramsal Bir Çerçeve

UNICEF programlamasının, kendi genel programlamasının içine, erken dönem çocuk bakımının psiko-sosyal ve bilişsel boyutlarının tamamen dahil etmesi için, cümle ile ne kastedildiği ve bunun Hayatta Kalma ve Büyüme kavramları ile ne şekilde irtibatlı bulunduğu konularında, mümkün olduğunca açık olunmasına ihtiyaç vardır.

- Hayatta Kalma, Büyüme ve Psiko - Sosyal ve Bilişsel Gelişim

Birbiri ile yakından bağlantılı ve çocuğun tam anlamıyla mutlu olmasına yönelik (eş zamanlı olarak ortaya çıkan ) üç süreç olarak düşünülebilir . Bu süreçler (ve bunlardan çıkan sonuçlar ) diğer her bir sürecin sonucundan etkilenirler. Bir çocuğa aileler tarafından , ve / veya hizmetler ve kurumlar aracılığıyla sağlanan Bakım, çocuğun gelişimiyle ilgili olarak ortaya çıkan sonuçların herbirini ve aynı zamanda hepsini etkiler.

Hayatta Kalma "ölmemek” anlamında alınmıştır ancak hayatta kalmaya dair daha geniş bir tanım , hayatta kalmanın uzayan bir yaşam süresini ve artan bir hayat kalitesini beraberinde getiren sağlıklı bir duruma doğru bir ilerleyiş olarak görüldüğü bir çerçeve içinde kabul edilebilir. Bu daha ayrıntılı bir şekilde yapılan tanım , hayatta kalmanın , büyüme ve gelişmeyle birleştirilmesini sağlar. Çocuk (sağlıklı olmayı, büyümeyi, gelişmeyi ve faal sosyal katılımı içeren) hayat kalitesinin kötüden iyiye gittiği bir sürece doğru ne kadar ilerlerse, hayatta kalma şansı da o kadar fazla olur.

Büyüme , fiziksel olarak daha çok büyük ve kuvvetli olma sürecidir. Çocuk büyüdükçe ve daha kuvvetli hale geldikçe , hayatta kalma, sağlıklı olma ve iyi bir şekilde gelişme ihtimali artar. Buna karşılık, fiziksel bakımdan sağlıklı ve zihinsel, sosyal ve duygusal bakımdan iyi bir şekilde gelişmekte olan bir çocuğun iyi bir şekilde büyüme ihtimali daha fazladır , çünkü bu durumda besin alımı ve bunu işleme daha iyi ve daha etkili olacaktır...

Psiko– sosyal ve bilişsel gelişim , kişilerin (ve çocukların) gittikçe daha karmaşık hale gelen hareket etme, düşünme, hissetme ve başkalarıyla ilişki kurma düzeyleri ile başetmeyi öğrenmekte oldukları, hayat boyu süren bir insani gelişim sürecinin odağında konumlanır. Bu tür gelişim, basit davranışlardan karmaşık davranışlara, bağımlı davranışlardan özerk davranışlara ilerlemeyi, yol almayı içine alır. Gelişmeyle birlikte , çocuk belirli bir ortamda daha iyi bir şekilde işlev gösterebilir, yeni ortamlara uyum sağlayabilir ve içinde yaşadığı ortamı değiştirebilir. Çocuğun gelişimi ne kadar çok ilerlemişse , o çocuğun hayat içinde karşılaşılan olaylara faal olarak katılımda bulunma ve dünyayı değiştirme iktidarına sahip hale gelme potansiyeli de o derece artar. Bir çocuğun tüm boyutlarıyla gelişimine gösterilecek dikkat, hayatta kalma ve büyümenin artmasına yardımcı olabilir, hatta gelişimi ve hayat kalitesini de yükseltebilir .

Erken Dönem Çocuk Gelişimi , 18 yaşına kadar devam eden uzun çocukluk döneminin ilk yıllarındaortaya çıkan gelişimdir. Erken çocukluk dönemine uygulanan gelişim ilkelerinin çoğu, çocukluk döneminin daha sonraki yıllarında da geçerli olacaktır. “Erken Dönem Çocukluk ” buradaki kullanımıyla hamilelik dönemini kapsamaktadır ve ilkokulun ilk birinci ya da ikinci yılına kadar uzanır.

Çocuk gelişimi süreci , çocukta , çocukluğun ilk yıllarında ya da daha sonraki dönemlerinde görülen fiziksel, sosyal ve duygusal durumundaki değişiklikleri – ki bunların hepsi bir bütün olarak görülür - kapsamaktadır . Değişim gösteren çocuk değişmekte olan çevreyle birlikte faal olarak etkileşim halinde bulundukça , gelişme aralıksız olarak devam eder ve şekillenir, ancak belirli kültürler ve kişiler için eşsizdir.

- Bakım , büyüme ve hayatta kalmayı da kapsayan gelişimi etkileyen bir takım uygulamalar ve hareketlerle ilgilidir. İyi bakım çocuğu sadece tehlikelerden ve kötülükten korumaz, aynı zamanda, hem çocuğun büyümesini ve hem psiko – sosyal ve bilişsel gelişimini destekleyip, hem de hayata kalma süresini uzatmaya elverişli olan bir çevre de yaratır.

Farklı seviyelerde işleyen ve çocuktan yakın veya uzak mesafede bulunan, 2 çeşitli tipteki elverişli çevreler tasavvur edilebilir . Bakım için en yakın ve önemli çevre ev ve ailedir. Çocuğun içinde yaşadığı, daha geniş cemaat çevresi, çocuğun yaşı büyüdükçe, giderek artan bir öneme sahip olur.

  1. Hamileliğin buna dahil edilmesi , bu dönem içinde gelişmede meydana gelen önemli etkileri kabul eder. Erken dönem çocukluğun sekizinci yaşa kadar uzatılmasıyla, literatürde genellikle kullanılmakta olan daha sınırlı tanımlamanın da ötesine gittiğimizi fark ettik . Bu şekilde davrandık , çünkü küçük yaştaki çocuğun refahını olumlu yönde etkilemeye yönelik programlamada , bize yaklaşık iki ve altı yaşlar arasında önemli bir boşluk varmış gibi geldi ve evden okula geçiş süresinin bu döneme de dahil edilmesi bize önemliymiş gibi göründü . Erken çocukluk döneminden bahsetmek yerine , "küçük çocuktan"tan bahsetmek daha uygun olabilir .
  2. Burada sunulan dört çevresel seviye benzerdir , ancak Çocuk Hastalıklarının Entegre Yönetimi tarafından belirlenenlerden biraz farklıdır. Aile ve toplum seviyeleri iki şemada da ortaktır . Sağlık tesisleri ve sağlık sistemine ait IMCI seviyeleri yukarıda bahsedilen tartışmada, sosyal ve ulusal kurumlar sisteminin bir parçası olarak biraraya getirilmiştir, ancak bir ECD stratejisinde kolaylıkla ayrılabilirler. Biz, politikaların ve şartların ve de çocuk büyüdükçe daha önemli hale gelen bakım uygulamalarının belirlenmesinde de yardımcı olacak - belirli bir ulusal ya da alt-ulusal ortamda bulunan insanların dünya görüşünü ya da değer ve inançlar sistemini kapsayan - ilave bir seviye ekledik .
  3. Aile ve toplum çevrelerinin hem fiziksel hem de sosyal boyutları vardır. Dolayısıyla, iyi bakım, güvenli içme suyuna erişimi sağlayan , uygun çevresel sağlık ve atık uygulamaları olan , yiyecek kirliliğini önleyen , kapalı yerlerinde hava kirliliği olmayan , hastalığın bulunmadığı, çocuğun zarar görmekten korunduğu ve keşfetme ve öğrenmenin çeşitli formları için uygun alan içeren çevrelerin kurulması anlamına gelmektedir. Elverişli aile ve toplum çevreleri, yiyecek, sağlık bakımını, sevgi ve şefkati , uyarmada etkileşim ve çeşitliliği, keşfetme ve buluş için gereken şartları ve de yerleşmiş olan kültürel olarak sosyalleşme şekillerini, daha sonraki öğrenme ve yaşama şeklini destekleyecek yeteneklerin tanıtılmasını da beraberinde getirecektir.


Çocuk aynı zamanda , kendi belirli politikaları, hukuk kuralları hizmetleri ve kurumları olan bir ulusal bağlam tarafından sağlanmış olan bir çevrede de yaşar. Son olarak, kültürel bir görüş ya da değer ve inançlar sistemi , aileler, cemaatler ve dernekler tarafından izlenen çocuk bakımı uygulamaları ve inançlarının belirlenmesinde yardımcı olur.

Bu farklılıklardan, sırasıyla aşağıdakiler üzerine odaklanan bir takım tamamlayıcı program yaklaşımları ortaya çıkmaktadır; 1) ailevi şartları ve uygulamalar , 2) toplumsal şartlar ve uygulamalar , 3) sosyal politikalar , hukuk kuralları ve kurumlar ve 4) kültürel değerler ve inançlar . Tam bir erken dönem çocuk gelişimi programı gündemi ve stratejisinin tüm bu seviyelerde yapılacak hareketleri dikkate alması gerekmektedir.

Bu seviyelerin (aile, cemaat, toplumsal ve kültürel) her birinde işlev görmekte olan mevcut şartlar ve uygulamalar sakatlıkların olası etkilerini hafifletirken , böylelikle de hayatta kalmayı, büyümeyi ve gelişmeyi destekleyerek iyi yapılan bakımı teşvik edebilir ve temsil edebilir ya da bakımı ve arzu edilen sonuçları olumsuz yönde etkileyebilir . İyi programlama , çocukları zararlı uygulamalardan korurken ve bunları değiştirmek için yollar ararken, mevcut çevrelerin elverişli özelliklerini de tanımalı ve desteklemelidir .

Programlama için bakım kavramının kapsamına nelerin girdiğine dikkat etmek de önemlidir :

- hem anneye hem de çocuğa verilecek bakım. Bu , kadınların evlerinde, topluluklarda ve geniş anlamda toplum içinde karşılaştıkları durumlar için gösterilmesi gerekli olan özel ihtimam anlamına gelmektedir .

- evdeki bakım ( anne ve babalar ya da diğer kişiler tarafından sağlanan) ve ev dışında sağlanan bakım (cemaat ortamı içinde ve hükümet ya da özel ve kamusal kuruluşlar tarafından sağlanan hizmetler olarak ) . Bakım ister evde, ister sağlık merkezleri veya da çocuk bakım yerleri ya da okul öncesi merkezler gibi hizmet ortamlarında sağlanıyor olsun , bakımı destekleyici aynı temel şartlar, ve aynı temel bakım uygulamalarının mevcut olması gerekmektedir.

- farklı yaşlar için uygun farklı uygulamalar.

- Noksanların tam kapsamlı bir sakatlığa dönüşmesinin önlenmesi için erken teşhis ve müdaheleler

- hem daha iyi bir fiziksel, hem de daha iyi sosyal ve ekonomik çevreye götüren uygulamalar …

Bakım uygulamaları şunlardan etkilenirler : inançlar , değerler ve güdülen amaçlar (kültürel değerler ve inanç sistemi düzeyinde ve bireysel ve ailevi düzeylerde), bilgi, ev ve cemaat içindeki (fiziksel, sosyal ve ekonomik ) şartlar, zaman, kaynaklar, politikalar ve hukuk kuralları ve hizmetlerin sağlanabilirliği. Bakımın etkili hale getirilmesi hem bu farklı etkilere hem de bakımı oluşturan belirli uygulamalara dikkat etmeyi gerekli kılmaktadır.

Bazı bakım şekilleri , hayatta kalmayı desteklemede; diğer bazıları ise büyümeyi kolaylaştırmada nihayet bazılarıda bilişsel ve psiko – sosyal gelişimi ilerletmede daha etkilidir, ancak tüm bakım uygulamaları bu sonuçların her birini etkiler. Dolayısıyla, çocuk haklarının gereklerini yerine getirmeyi ve küçük çocuklar için daha iyi bir yaşam kalitesi sağlamayı amaçlayan daha geniş bir gündem için, çocuğun hayatta kalması , büyümesi ve de zihinsel ve duygusal gelişimi için gerekli olan bakımın dikkate alınması ve kapsama dahil edilmesi gereklidir. Bu belgede , UNICEF Beslenme Bölümü tarafından hazırlanmış olan “Bakım Girişimi” bağlıklı dökümanda sunulan mükemmel bakım incelemesinden faydalanıyoruz, bunu tamamlıyoruz ve genişletiyoruz ...

Son olarak, dünyada gittikçe artan sayıda küçük çocuk terk edilmiş oldukları ya da yerleri değiştirildiği ya da eziyet edildikleri için ailelerin cemaatin (topluluklar) bakımından yoksun bulunmaktadır. Bu gibi durumlar hem genellikle kurumsal olan geçici bakımı , hem de kaybolmuş olan bakım şartlarını yeniden oluşturma girişiminde bulunmayı gerekli kılar . HIV / AIDS salgını , çocuk bakımıyla ilgili geleneksel yaklaşımlara yönelik başka bir tehdittir ve önümüzdeki on yıllık süre zarfında karşılık verilmesi gereken, muazzam olacaktır.

Bu kavramsal açıklamalar akılda tutularak, şimdi şu sorular sorulacaktır :

1. Neden erken dönem çocuk gelişimi için yatırım yapılmaktadır?

2. Erken çocukluk dönemi gelişimi nasıl desteklenebilir?

3. Zihinsel ve duygusal gelişimin ilerletilmesi çabaları ile, hayatta kalma ve büyümenin ilerletilmesi çabaları, karşılıklı olarak nasıl bağlantılandırılabilir?

4. UNICEF bu konuda ne yapabilir?

III Erken Dönem Çocuk Gelişimini Destekleyen Programlara Yatırım Yapmak Amacıyla Oluşturulan bir Mantık

Bize , UNICEF’ in artık erken dönem çocuk gelişimini, başlıca programlama çizgilerinden biri olarak ele alması gerektiğini düşündüren nedir?

A. Sosyal Bir Mantık

1. Çocuk Gelişimi İnsan Gelişiminde önceliğe sahip bir konudur. Eğer insan gelişimi daha iyi hale getirilmiş hayat kalitesine bağlı olarak, Birleşmiş Milletler programlamasının merkezinde bulunacaksa, bizim de işe çocuk gelişimiyle bağlamamız gerekmektedir. “Öncelikli Konular Önce .” (Biz , Dünya Sağlık Örgütü tarafından hazırlanan“Sağlıklı Büyümenin ve Gelişmenin Desteklenmesi ,” ‘ nden de yararlanmaktayız ve yeni IMCI yaklaşımının unsurlarını da buna dahil etmeye çalışıyoruz.)

2. Çocuk Hakları Sözleşmesi , çocuğun mümkün olan en yüksek düzeye kadar gelişme hakkına sahip olduğunu ( Madde 6 ) bize bildirir. Aynı zamanda , bu Sözleşme , altına imza atanların “anne ve babalara ve yasal temsilcilere çocuk yetiştirmeyle ilgili sorumluluklarının uygulanmasında uygun yardım sağlaması gerektiğini ve çocuk bakımıyla ilgili kurumların , tesislerin ve hizmetlerin gelişiminin de temin edeceğini (Madde 18.2) ifade etmektedir.

3. Çocuk Gelişiminin ekonomik de bir sonucu vardır. Hem sağduyu hem de sayısı her geçen gün artan çalışmalar , iyi gelişen çocukların sonraki hayatlarında daha üretken olacaklarını ileri sürmektedirler. Buna ek olarak , sağlıklı çocuk gelişiminin desteklenmesi harcamalarda tasarruf sağlanmasına imkan verir. ( çocuklar okulda daha az sınıfta kalırlar , suç işleme eğilimleri daha düşüktür, daha az düzeltme programına gereksinim duyarlar ve sosyal güvenlik ağlarının gerekli olduğu alanı daraltırlar )

4. Erken dönem çocuk gelişimininiyileştirilmesi, sosyal ve cinsler arası eşitliğin geliştirilmesine yardımcı olur. Ayrıca, yoksulluktaki kısır döngülerin kırılmasına da iki yoldan yardımcı olur ; kadınların ve (daha)büyük kız çocuklarının para kazanmasına ve öğrenmesine imkan tanıyarak, onlara destek vererek ve daha sonraki yıllarda faydalanmak üzere çocuklara daha iyi bir temel sağlayarak .

Kapsamlı çocuk gelişimi programları , kız çocuklarına ve yoksulluk içinde yaşayan çocuklara hayata daha adil bir şekilde başlama imkanı vererek , ayırımcılığa karşı koymada yardımcı olur. Eğer doğru olarak yapılırsa, programlar insanların çocuk yetiştirme sürecine girmesini sağlayabilir.

5. Erken dönem çocukluk programlaması, toplum ve sosyal hareketlenme için, katılımı için , organizasyonu ve toplumun hem yaşlı hem de genç üyeleri için daha iyi bir yaşam kalitesini destekleyerek sağlamak için önemli bir başlangıç noktası görevini de yapabilir.

6. Kız çocuklarını önemsiz gören ve değerini azaltan ve erkek çocuklarını tasdik eden ya da aksi yönde gelişen, olumsuz cinsel toplumsallaşma modellerini kırmak için gösterilecek çabaların, altı yaşına gelmeden önce çocuğun en erken toplumsallaşması ilebirlikte başlaması gerekmektedir.

B. Bilimsel Bir Mantık

Artık ilk yılların zekanın, kişiliğin ve sosyal davranışın şekillenmesi açısından kritik yıllar olduğu konusunda şüpheye yer kalmamıştır. UNICEF hayatta kalmaya ve iyi olmaya ilave olarak, bilinçli ve öğrenen, güçlenmiş ve katılımda bulunan çocukları da desteklemeyi arzu ederse , o halde erken çocukluk dönemine önem vermek zorunludur.

Kanıt , beyin hücrelerinin ilk iki yıl boyunca şekillendiği ve devam ettiği konusunda çok da yeni olmayan bir buluşla başlar ve çocuklara erken bir yaşta değişik algısal ve motor deneyimler sağlamanın , yapılanma dönemi sırasında beyinde bulunan sinirsel yolların yapısını ve organizasyonunu pozitif yönde etkilediğini ve hayatın daha sonraki dönemlerinde her tür öğrenmeyi olumlu yönde etkilediğini gösteren son araştırma sonuçlarıyla devam etmektedir.

Son araştırma, anneleri kendileriyle tutarlı ve sevecen bir şekilde etkileşimde bulunan çocukların , iyi bir şekilde bakılmayan çocuklara oranla daha iyi besleneceklerini ve hasta olmaya daha az meyilli olduklarını da göstermiştir. İlk yılların çocuğun yürümeyi ve konuşmayı öğrendiği , değerleri geliştirmeye başladığı ve doğru ve yanlış olarak değerlendirilenler hakkında yargıda bulunduğu zamanlar olduğunu unutmamak gerekmektedir.

C. Programlamaya İlişkin Bir Mantık

Erken dönem çocuk gelişimini iyileştirmeye yönelik bakımın desteklenmesi , daha önce belirtilmiş olan uyum nedeniyle, programları daha etkin bir hale getirmeye de yardımcı olabilir . Erken dönem çocukluk gelişimi için iyileştirilmiş bakım , daha iyi hale getirilmiş hayatta kalma ve büyüme anlamını taşımaktadır. Eğer çocuklar ilk yıllarda daha iyi gelişirlerse, kendilerine yönelik olarak gerçekleştirilen eğitim programları daha etkili olabilir. Erken dönem çocukluk gelişiminin, merkezlerdeki ve grup halindeki çocukların bakımıyla ilgili olduğu durumlarda , sağlık hizmetleri bu çocuklara daha etkili olarak ulaşabilir. Anne ve baba eğitim programları da , ulaşılmak istenen gruplara ulaşılması daha kolay hale getirir.

D. Sayıların Gücü

Resmi bir rakam olmamasına rağmen , dünyada geciken gelişme ya da önlenebilir zihinsel ve fiziksel engeller nedeniyle zarar gören milyonlarca çocuğun olduğunu biliyoruz. Kökleri daha öncesine dayanmasına rağmen, genellikle bu gecikmeler hayatın ilk ya da ikinci yılına kadar belli değillerdir . Bu tür çocukların sayısı artmaktadır, çünkü artık geçmişe nazaran daha çok sayıda çocuk hayatta kalmaktadır. Ancak, bu çocuklar daha önceleri kendilerini ölüm tehlikesi ile karşı karşıya bırakan aynı yoksulluk ve gerilim şartları içinde yaşamaktadırlar. Bu çocuklar şimdi de , yavaş , üretken olmayan , parlak gelecek vaad etmeyen ve bağımlı hayatlara yol açan bozuk gelişme konusunda risk altındadır. Doğrusu, artıyor gibi görünmekte olan gerilim ve yoksulluk , çocuğun içinde yaşadığı daha da geniş dünyadaki değişikliklerle beslenmektedir. Örneğin, şehirleşme, sanayileşme, değişmekte olan teknolojiler, küreselleşme , iç çatışmaların yayılması ve HIV, beraberinde, aile yapılarında, çalışma ve katılım tarzlarında (özellikle kadınlarda), gelir dağılımı ve yoksulluk düzeylerinde değişiklikler getiren eğilimlerdir, ve insanların yaşadığı ortamların doğası, çocuğun büyüme ve gelişme yöntemi ile ilgili olarak, gösterilecek ihtimam konusunda daha büyük ve yeni tarzlar için ihtiyaç ve talep vücuda getirerek, çocuk bakımı tarzlarını olumsuz yönde etkiler.

E. Hareket İçin Sağlam Bir Temel

Çocuk gelişim süreci hakkında şimdi sadece eskiye nazaran çok daha fazla bilgiye sahip değiliz , aynı zamanda, bakımı iyileştirme ve çok çeşitli ortamlardaki erken çocukluk dönemi gelişiminin ilerletilmesi yolları konusunda bize iyi örnekler sunan geniş kapsamlı programların deneyimlerinden ve bunların değerlendirilmesinden de yararlanabiliriz . Bunlar , ev temelli desteği ve anne ve baba ya da yakın bakıcıların eğitimi programlarını, çocuğa entegre bakım çevresinde kurulmuş olan çocuk merkezli toplum gelişim programlarını ve bir çok tipteki merkez temelli programları içermektedir . Belki de, kaydedilecek en önemli husus, bilimin erken dönem çocuk gelişimi programlarının çoğu kaynak sağlayıcılarının ve organizatörlerinin en son uygulamalarından daha ileride olduğudur .. 7 Örneğin ;

1. Çocuk gelişiminin , doğum öncesi dönemde başlayan devam etmekte olan bir süreç olduğunu biliyoruz , ancak daha küçük yaşlarda yapılan müdaheleler, konusundaki yararlı ve uygun örneklere karşın , çocuk gelişimini iyileştirmeye yönelik entegre programlardaki çabaların çoğu 3 ila 6 yaş arasındaki çocuklar üzerinede yoğunlaşmaktadır .

2. Gelişme etkileşimsel bir süreçtir , ancak, çocuğun faal bir rol üstlenmesini teşvik eden duyarlı ilişkilerden çok, genellikle bakımı sağlayanlar tarafından gerçekleştirilen tek yönlü "uyarmaya" önem verilir.

3. Sağlık durumu , beslenme durumu ve psiko – sosyal anlamda mutluluk arasında bir birbirini tamamlayıcı özellik ( uyum ) bulunmaktadır , ancak bir çok program entegrasyondan yoksun ve tek odaklı olmaya devam etmektedir .

4. Yerel çocuk bakımı uygulamaları sağlam ve gelişimi destekleyici olabilir , ancak yerel güçler hakkında programlar oluşturulmasında yeni elemanlar eklemek ve olumsuz uygulamaları değiştirmek için çalışırken bile, sadece olumsuz olarak değerlendirilen uygulamalara bakmak ve de yapıcı bir yaklaşım yerine telafiye yönelik olanı izlemek gibi bir eğilim vardır . Çözümler genellikle dışarıdan getirilir, merkezi olarak planlanır ve aileleri ve de toplulukları eşit ortaklar olarak biraraya getirmede başarısız olur .

5. Cinsiyet rolleri ve sterotipler küçük yaşlarda şekillenirler , ancak bu bilgi anne ve baba eğitimi / bakım sağlayan kişinin eğitimini geliştirme konusundaki programlara nadiren uygulanır.

IV Tamamlayıcı Program Stratejileri

Erken dönem çocuk gelişimi ile ilgili olan programlamaya yaklaşım nasıl olmalıdır aşağıdaki çizelge , bir dizi tamamlayıcı yaklaşımları sunmaktadır. Bu yaklaşımların ne şekilde uygulanabileceği konusundaki örnekler çizelgenin alındığı “ Küçük Çocuğun Gelişimi İçin Detaylı Bir Stratejiye Doğru” (UNICEF, 1993) adlı belgeden bulunabilir .

Tamamlayıcı EDÇG Programlama Stratejileri
 
Program Yaklaşımı Bundan Yararlanan Hedefler Modeller
1. Hizmet götürülmesi 0 – 8 yaş arası çocuklar hayatta kalması Annenin ve çocuğun sağlığı
sağlık / beslenme Evde yapılan günlük bakım
detaylı gelişim Merkez temelli program
sosyalleşme Merkezlere katılım
rehabilitasyon Ana Okulları ( resmi ya da özel )
çocuk bakımı Detaylı çocuk gelişimi
okula hazır olma programme
Dini okullar
2. Bakımı sağlayan kişilerin anne babaların / aile üyelerinin Bilincin oluşturulması Ev ziyaretleri
Bakımı sağlayan kişiler Bilginin arttırılması Anne baba eğitim kursları
Öğretmenler / eğitimciler Davranışlarda değişiklik Bakımı sağlayan kişilerin / öğretmenlerin eğitimi
Kardeşler Uygulamaların iyileştirilmesi / değiştirilmesi Çocuktan Çocuğa
Abiler / Ablalar Yeteneklerin arttırılması Aile hayatı hakkındaki eğitim
3. Toplum gelişiminin desteklenmesi Toplum üyeleri Bilincin oluşturulması Sosyal pazarlama
Liderler / yaşça büyük olanlar Aksiyon için harekete geçme Sosyal mobilizasyon
Toplum sağlık çalışanları Şartların değiştirilmesi Teknik mobilizasyon
Toplum düzenleyicileri Programların sahiplenilmesini üstlenmek Okuma – yazma programları
Okul müfredat programı
Araçlar
4. Ulusal Kaynakların ve Kapasitenin Güçlendirilmesi Program personeli Bilginin arttırılması örgütsel gelişim eğitimi
Denetimciler Yeteneklerin arttırılması önceden verilen ve yerinde yapılan eğitim
Yönetim personeli Davranış değişikliği deneysel / demo projeleri
Meslek çalışanları Güçlendirmek ve bunun sürdürülmesi Üzerinde birlikte çalışılan çapraz
Araştırmacılar Yerel kapasitenin arttırılması ulusal araştırma projeleri
Artan yerel / ulusal atılacak adımla ilgili araştırma
5. Talebin ve Bilincin Güçlendirilmesi Politika oluşturanlar Bilincin oluşturulması Sosyal pazarlama
Genel halk Politik iradenin inşaa edilmesi bilginin çeşitli multi-medya araçlarıyla yayılması
Meslek çalışanları Talebin artması
Araçlar Davranışların değişmesi savunma
İmkan tanıyan bir
ortamın yaratılması
6. Ulusal Çocuk ve Aile Politikalarının Geliştirilmesi Politika oluşturanlar Bilincin oluşturulması ulusal çabaların , uluslararası çabalarla
Yasa koyucular Küçük çocukları olan aileler için yeni politika belirlemek (EFA, CRC) ilişkilendirilmesi
Küçük çocukları olan aileler açıklıkların teşhis edilmesi katılımcı politika geliştirilmesi
Zaman içinde toplum destekleyici politikaların oluşturulması
7. Destekleyici Kanun ve Düzenlemenin Geliştirilmesi Politika oluşturanlar Haklar ve kaynaklar hakkındaki Doğumdan sonra anne ya da baba için
Kapsam Meclis üyeleri Bilincin arttırılması doğum izninin verilmesi
Küçük çocukları olan aileler Destekleyici bir işyerinin oluşturulması birleşmelerin oluşturulması ( kadın grupları, toplum grupları, v.b. )
Kaliteli çocuk bakımının temin edilmesi kamu ve özel kuruluşlar arasındaki
Zaman içinde toplum Koruyucu çevresel standartların uygulanması işbirliğinin oluşturulması
ECCD programlarının
özel olarak desteklenmesi için
Vergi konusunda özendirici adımlar
8. Uluslararası işbirliğinin kuvvetlendirilmesi Bağış kurumları deneyimin paylaşılması ECCD konusunda Danışman Grup
İki taraflı kurumlar Bilginin süzülmesi Uluslararası A Vitamini Danışma Grubu
vakıflar Kaynakların azami hale getirilmesi
uluslararası STK’ lar Bilincin arttırılması Afrika Eğitiminin geliştirilmesi
Kaynakların arttırılması Çocukların Korunması Konusundaki Birleşme
Etkinin ve etkinliğin azami hale getirilmesi

Kaynak: UNICEF, Küçük Çocuğun Gelişimi Konusunda Detaylı Bir Stratejiye Doğru : Kurumlararası Bir Politikanın Yeniden İncelenmesi , 1993 . Daha Sonra ECCD Konusundaki Danışman Grup Tarafından Genişletilmiştir.

V Bütünleşme Güçlüğü

Programlama hakkında entegre bir görüş edinme gereksinimi, insan gelişiminin, hem fiziksel hem de psiko – sosyal gelişimini kapsayacak şekilde holistik olduğu ve sağlık, beslenme ve psiko – sosyal mutluluk arasındaki birbirini tamamlayan ilişkilerin mevcut olduğu fikrinden kaynaklanır. Dolayısıyla, erken çocuk dönemi gelişim programlarını desteklerken karşılaşılacak özel bir güçlük de sektörel kaygıların biraraya getirilmesidir. Bu da , programların yönlendirilebileceği ve "risk altında" olduğu belirlenen bir nüfusda , aynı zamanda aynı aileler ve toplulukların da sağlıklı olma, kişisel temizlik ve çevresel sağlık , beslenme, uyarma, eğitim ve sosyalleşmeyle ilgili olan bakım uygulamalarını etkileyen bilgilere ve hizmetlere ( çocuklar ve bakımı sağlayan kişilerle ilgili olanlar ) erişiminin sağlanması gerektiği anlamını taşımaktadır.

Bu bilgi ve bu hizmetlerin , sakatlıkların farkedilmesini sağlayan ve önleyen, çocukları kötülükten koruyan ve hayatta kalırlarken , çocukların büyümesine ve gelişmesine yardımcı olan olumlu bakım uygulamalarına neden olması gerekmektedir. Bu güçlüğün çeşitli boyutları vardır .

1. Kavramsal seviyede , bir çocuğun gelişimini teşvik etmenin, hayatta kalmayı ve büyümeyi etkilediğinin ve bunun tam tersinin olamayacağının kabul edilmesi gerekmektedir. Bu konumun desteklenmesi daha geniş kapsamlı görevin bir parçası olmalıdır. Hayatta kalmanın, büyümenin ve fiziksel gelişimin etkilenmesi için sağlık ve beslenmenin bir arada gitmesi gerektiği şeklinde genel bir kabul bulunmaktadır. Ancak, artık bu denkleme fiziksel gelişim kadar psiko – sosyal gelişimin de dahil edilmesi gerektiğini öğrenmemiz lazımdır.

2. Politika ve planların formüle edilme sürecinde de bütünleşmeye ihtiyaç duyulmaktadır. Çocuk Zirvesinin izlenmesinin parçası olarak, sektörlerarası planlama ve yönetim komiteleri için, sağlık ve beslenme, eğitim, refah ve çevresel sağlık temsilcilerini içerecek şekilde oluşturulma eskisine oranla çok daha yaygın hale gelmiştir. Ancak şimdiye kadar aslında çocuk gelişimi, ulusal planların , programların ve Çocuk Zirvesinin takibi ile bağlantılı gözleme faaliyetinin dışında bırakılmıştır .

3. Programların temelinde sağlık veya refah yahut eğitim, içeriğinin bütünleştirilmesi gerekir. Sağlık eğitimiyle ilgili olan bir program sağlık, beslenme ve psiko sosyal gelişim uygulamalarıyla ilgili bilgiler içerebilir. Buna örnek olarak , gözden geçirilmiş baskısına psiko – sosyal gelişimi iyileştirmeye yönelik mesajların dahil edildiği, aslında sağlıkla ilgili bir belge olan Hayatın Gerçekleri adlı doküman verilebilir .

4. Hizmetlerin ulaştırılmasında . Bütünleşme organizasyon ve dikey olarak organize edilmekte olan sağlık, beslenme, refah ve eğitim hizmetlerinin ulaştırılmasında nadiren ortaya çıkmaktadır . Bu tür bir bütünleşmeyi beklemek pek de gerçekçi olmayabilir , ancak en çok ihtiyaç içinde olan nüfusa verilecek çeşitli hizmetler arasında anlaşma sağlamaya ve böylelikle de ailelere , toplumlara ya da gruplara verilecek hizmetlerin belli bir noktada birleşmesine, yönelik çalışma yapma mümkün olmalıdır. Eğer hizmetler bir noktada birleşirse , bu da aşağıda ki imkanlara verir:

5. Toplum liderlerinin ve toplum çalışanlarının.10 ve de anne ve babaların cemaat düzeyinde bütünleşmesi

Bir saha ya da organizasyon içindeki farklı uçlar arasında bütünleşmeyi amaçlayan herhangi bir program ya da harekette görüldüğü üzere , psiko – sosyal, ve bilişsel gelişme , büyüme ve hayatta kalma faaliyetlerini bütünleştirmek amacıyla verilen çok sayıda potansiyel yardımlar vardır . Bunlar şunları içermektedir : ortak katılımcı planlama , ortak eğitim, ortak izleme, sektörel programlar doğrudan kesişen faaliyetler, genel bültenler ya da diğer doğrudan kesişen haberleşme cihazları ve ortak yönetim komiteleri . Erken dönem çocuk gelişimi programları içindeki bütünleşmeye , sağlık ve beslenme gibi konu uzman kurumlar dışında, yerel idari sorumlular tarafından da yardımcı olunur. Erken çocukluk dönemi gelişim programları Başkanın bürosuna , kadın programlarından sorumlu olan idari organizasyon bürosuna ve de kentsel ya da kırsal toplum gelişimi bürolarına asılmıştır .

Bütünleşmiş programlara dair bazı örnekler aşağıdaki konuları izlemektedir :

1. Erken dönem çocuk gelişimi sağlık programlamasının bir parçası olarak : bazı örnekler

A. Sağlık çalışanları ve profesyonel olmayanlar için eğitimin ve malzemelerin çocuk gelişiminin diğer boyutlarını, içermesi için sadece bilişsel ve psiko – sosyal gelişim hakkında bir bölüm eklenerek değil – ki bu uygulama birçok ortamda yapılmıştır - , aynı zamanda "gelişim" konusundaki tartışmaları diğer bölümlere de dahil ederek yeniden yönlendirmek mümkündür .Örneğin, hastalıkların fizyolojisiyle ve bağışıklık sistemleriyle ya da epidemioloji hakkındaki dersler veya da anne sütüyle beslenmeyle ilgili olan müfredat ünitelerinin , sağlığın fiziksel ve psiko – sosyal boyutlarının ne şekilde ilintili olduklarını içeren tartışmaları içermesi gerekmektedir.

B. Anne ya da çocuk sağlığıyla ilgili bakım , genellikle hamile ve emziren annelere ve de bebeklere - genellikle hasta olarak ele alınırlar - uygulanacak bakım konusundaki standart paket içerisinde erken dönem çocukluk gelişimine gösterilecek özel ilgiyi içerir. Bazı durumlarda , MCH programları;

- çocuğun doğumundan önce anne ve baba adaylarını yönlendirmek ve anne ve babayla ilgili konuları tartışmak için , bebek bekleyen annelerden ( ve babalardan ) oluşan grupları da organize etmiştir .

- Aşağıdakiler gibi uygulamalarıdestekleyerek "sevgi bağını" kurulmasını kolaylaştırmıştır.

- doğumda bebeğin anneye verilmesi

- mümkün olan en kısa zamanda bebeğin anne sütüyle beslenmeye başlanması

- isteğe bağlı olarak anne sütünün verilmesi , evde geçirilen ilk 40 gün, çocukla birlikte uyuma ve masajı içeren hem iyi büyümeyi hem de gelişmeyi birlikte destekleyen geleneksel adetlere saygı göstermiş ve bunları desteklemiştir.

- annenin psiko – sosyal ve aynı zamanda fiziksel durumunun ve bebeklerin gelişimleriyle ilgili durumunun izlenmesi .

C. Hastalıkların önlenmesi ve tedavisinin daha da ötesine giden bakım uygulamalarına daha fazla önem vermek amacıyla ara sıra anne ve babalar ( ya da daha büyük ergenler veya da diğerleri ) için sağlık eğitimi programları açılmıştır...

2. Beslenmeyle ilgili programlamanın parçası olarak çocuk gelişimi : bazı örnekler

A. İlave mineral ve vitamin alımı konusundaki uygulama hem büyümeye hem de gelişime doğrudan yardımcı olur .

B. İlave besin programları , büyüme, hayatta kalma ve gelişmeyle ilgili geniş kapsamlı bakım konularına eğilme imkanı sağlamıştır.

C. Gelişiminin izlenmesi büyümenin izlenmesiyle birleştirilmiştir.

D. Beslenmeye ilişkin eğitim programları, gelişimle ilgili olan uygulamalara yeni bilgiler eklemek amacıyla açılmıştır.

E. Anne sütüyle beslemenin ve uygun sütten kesme uygulamalarının desteklenmesiyle ilgili programlar bazen , alımı arttırırken gelişimi de destekleyen görsel ve sözel etkileşimlerin önemine gösterilecek dikkati de içermiştir . Beslenme sırasında çocuğu soyutlayan ( izole eden ) uygulamaların, beslenme sürecinin neticesi olarak, bunun gelişmeyle ilgili sonuçlarındaki potansiyel iyileşmeleri engellediğine dair endişe de vardı. İlave örnekler Beslenme Bölümlerinin bildirisi , Bakım Girişimi’ nden bulunabilir.

3. Erken dönem çocukluk gelişimi programlarındaki Hayatta Kalma ve Büyümeye ilişkin bakım

A. Merkez temelli erken dönem çocukluk gelişimi programlarının yiyecek ve sağlığa ilişkin bakımı içermesi yaygındır

B. Okul öncesi çocuklar için gelişim müfredat programı, geniş ölçüde sağlık ve beslenmeye ilişkin faaliyetlere dayanarak tasarlanmıştır.

C. Sağlık ve beslenme ve çevre sağlığı hakkındaki bilgiler, daha önceleri bilişsel gelişime odaklanmış olan erken dönem çocuk gelişimi araçları hakkındaki sunumlara dahil edilmiştir .

VI. Kaynaklar

Erken çocukluk dönemi gelişimini destekleyecek kaynaklar nereden elde edilebilir ? Küçük çocukların gelişimine gösterilecek dikkat ulusal bütçeye ve aile bütçesine çok büyük bir yük bindirir mi?

Bu sorulara cevap verirken , erken çocukluk dönemi gelişimine yatırım yapmama maliyetini de dikkate almak doğru olacaktır. Daha önceki belgelerde (van der Gaag, Alonso, Deutsch, Myers), daha detaylı olarak açıklanmış bu maliyet şunları içermektedir : çocukların daha sonraki yaşlarında kaybolan gelecekteki üretkenlikleri, daha önceden önlenebilecekken önlenmemiş olan sakatlıklarla ilgili tedavi programlarının maliyeti, okulda sınıfta kalmaya ya da okuldan atılmaya ilişkin maliyetler veya da daha yüksek seviyelerdeki suçlu çocuklarla ilgilenmesi gereken adalet sisteminin işleyişi için gerekli olan maliyetler . Kayıp aynı zamanda, kaliteli çocuk bakımı düzenlemelerinin kolaylaştırabileceği anne ve babaların ( özellikle de annelerin ) iş gücü katılımında da kendini gösterir.

Ayrıca, aşağıdaki konuları da kaydediyoruz;

- kapsamlı çocuk gelişimi faaliyetleri için tahsis edilmiş olan bütçeler, taşıyabileceğinden daha fazla sorumluluk yükleyici olmadan , yapılacak iyileştirmelere tipik olarak çok az yer ayırmaktadır. Yeniden tahsis etmek ya da daha etkin olarak bütçelerin biraraya getirilmesi fazla miktarda ilave kaynaktan çok politik irade gerektirmektedir.

- gereksinim duyulan ulusal ve yerel kaynakların elde edilmesinde yaratıcı araçlara başvurulmuştur. Bordro vergilerinin kullanılması ve sosyal güvenlik fonlarının kurulması buna iki örnektir.

- erken dönem çocukluk gelişimine dair birçok hareket sadece alçakgönüllü tahsisatları gerekli kılmaktadır.

Maliyet ve kalite arasında bir ilişkinin bulunmasına rağmen , bu ilişki sıkı değildir; Nispeten düşük maliyetle yapılmış olan etkili programlara verilen bir çok örnek bulunmaktadır. Çoğu durumda , bakımın iyileştirilmesi binalara ya da donanıma yapılacak muazzam altyapısal yatırımlara ihtiyaç göstermez.

- zaten mevcut olan bir çok kaynak harekete geçirilebilir ya da daha etkili hale getirilebilir. Örneğin:


VII Erken Dönem ÇocuklukGelişimi Konusunda UNICEF Deneyimi

Geçmişe Doğru Bir Bakış

Erken dönem çocuk gelişimi konusunda yapılan programlama için oldukça önemli miktardaki kavramsal temeller , 1968 yılında o tarihteki Yönetici Müdür Henry Labouisse’ in Birleşmiş Milletler Genel Kurulunda vermiş olduğu demecine “ Çocuk Gelişimi Konusundaki Strateji” ‘ yi dahil ettiği yıl olan 1968’ de atılmıştır.5 . 1974 yılında, UNICEF için “ Küçük Çocuklar Hakkındaki Rapor : Gelişmekte Olan Ülkelerde Atılacak Adımlar Konusundaki Yaklaşımlar” başlıklı açıklık getirilmiş bir bildiri yazılmıştır ve Yönetici Müdür tarafından önerilerde bulunulmuştur. Daha sonra ortaya konanların çoğu , Yönetim Kuruluna sunulan 1984 tarihli bir bildiri, “ Küçük Çocuğun Gelişimi İçin Kapsamlı Bir Stratejiye Doğru” başlıklı 1993 tarihli bir doküman ve bu dokümanda yazılanlar , 1974 tarihli bildiride daha önceden söylenmiştir.
Çocuk gelişiminin parçalardan oluşan ve birbirini etkileyen doğası "karşılıklı destek hizmetleriyle" ilgili olarak vurgulanmıştır. Rapor aynı zamanda şunları da vurgulamıştır : anneye ve ailenin mutluluğuna gösterilecek dikkatin önemi, yoksul nüfus gruplarıyla çalışma , toplumla ilişki , annenin çocuğuna bakma kapasitesini arttırmak için alınacak önlemler ; mevcut geleneklerin üzerine eklemeler yapmak, ve ölçüm yapmak üzere programları harekete geçirmek . Rapor gündüz bakımının toplum temelli şekillerini, anne ve babanın desteklenmesi ve eğitimini , çocuk – çocuğa programları , haberleşme araçlarının kullanılmasını , güçlü bir ulusal programın geliştirilmesini ve eğitim , planlama, izleme ve değerlendirme için destek yoluyla kurumların kuvvetlendirilmesini içeren çoklu program yaklaşımlarını onaylamış ve tarif etmiştir . Bu esaslar , daha sonraki 25 yıllık süre içinde çeşitli UNICEF belgelerinde tekrarlanmıştır.

Neden Şimdi?

Bu geriye dönük bakış , Erken dönem çocukluk gelişimine yapılan bu kapsamlı yaklaşımın neden daha önce dikkati çekmediği ve bunun neden şimdi yapılabileceği ve yapılması gerektiği sorularını da beraberinde getirebilir :

1. Şartlar değişti. Yeni ihtiyaç ve talepler oluşturan değişmekte olan demografik, ekonomik, sosyal ve politik şartlara , düşünceyi çocuk hakları konusundaki sektörel gereksinimlere de kaydırarak , daha önce değindik.

2. Uluslararası toplumun tutumunda bir değişme olmuş gibi durmaktaydı. Yirmi birinci yüzyıla yaklaştıkça, yavaş ama sürüp giden bir değişim ortaya çıkmaktadır . (Labouisse stratejiye rehberlik etmesi gereken şeyi şöyle işaret etmiştir : “… bir bütün, tam bir insani varlık olarak çocuğa dikkat etmeye odaklanan , çocukların problemlerine yönelik kapsamlı bir bakış.
Bir çocuğun ihtiyaçlarının, şu veya bu bakanlığın ya da bir kurumun yahut diğerinin , ya da şu ya da bu projedeki kaygılar doğrultusunda bölümlere ayrılmaması gerekmektedir”. Ayrıca , “ Amaç sadece etkilerin , engellerin ve eksikliklerin dağılmasının önlenmesi değildir – onun kadar gereklidir . Bu sektörlerarası yaklaşımın başka önemli ek bir değeri vardır; o da , farklı mesleklerdeki ve bilim dallarındaki bilgi ve becerilerin biraraya getirilmesi ve uzun vadeli etkilerinde karşılıklı olarak teşvik edici olan hizmetlerin temin edilmesidir".
Bu tarihe ait daha da kapsamlı tanım “ ekonomik büyümeden insan gelişimine yapılan bir vurgulama hayat kalitesinin arttırılması” adlı Robert Myers tarafından UNICEF için 1991 yılında yazılmış , ancak yayımlanmamış bir bildiride ortaya konmuştur".
Bu kayma , çocuk gelişimine programlamada daha merkezi bir yer verilmesini savunmaktadır.

3. Erken çocukluk döneminin , insanın tüm kapasitesinin gelişimi içindeki önemi , artık daha önceleri bunların önemli olmadığı kanısında görünen birçok hükümet ve bütçe kuruluşu tarafından kabul edilmiştir.
Şimdi, “Erken çocukluk dönemi gelişimine yatırım yapmalı mıyız?” sorusundan daha da öteye gidilerek “ Erken çocukluk dönemi gelişimine ne şekilde yatırım yapabiliriz?" sorusuna geçme yönünde bir eğilim bulunmaktadır.
Yeni açıklık bir dereceye kadar , Çocuk Hakları Sözleşmesi (ÇHS), 7 ve Herkes için Eğitim Hakkındaki Dünya Konferansı (WCEFA).8 ile desteklenmiştir. Beijing Konferansında, Kadınlara Yönelik Ayırımcılığın Giderilmesi Konusundaki Sözleşmede (CEDAW) 9 ve Sosyal Zirve’ de de erken çocukluk döneminin desteklenmesi için bir temel oluşmuştur.

4. Genel olarak , bu yeni kabullenme , uluslararası bildiriler ve sonuçlarından çok objektif şartlarda gerçekleşen aşağıda ki değişikliklerden etkilenmektedir : Daha önceki yıllara göre hayatta kalma sayıları artmıştır (1990 öncesiyle karşılaştırıldığında her yıl 7 milyon çocuk daha hayatta kalmaktadır ) ancak yoksulluk devam etmektedir ve artmaktadır; ücretli iş gücüne kadınların katılımındaki artış ; bazı ülkelerin ilköğretim okullarıda, bütün nüfusu kapsama durumuna ulaştıkları ya da buna yaklaştıkları ve artık ilgilerini eğitim kalitesine kaydırmakta oldukları gerçeği ; ev içi şiddette açık bir artış ; küreselleşmenin sonucu olan çarpık gelir dağılımı ve bununla ilgili olarak güvenlik ağlarının inşaa edilmesi ya da güçlendirilmesine yönelik hareket ; iç anlaşmazlıklarla ilintili olarak yer değiştirmede görülen artış. Bu değişikliklerle parelel olarak , erken çocukluk dönemi gelişimiyle ilgilenen diğer uluslararası organizasyonlar tarafından kullanılabilir hale getirilen fonlarda, özellikle de son beş yıl sürede , dikkate değer bir artış gördük . Örneğin, Dünya Bankası şu anda, erken çocukluk dönemi gelişim programları için 1998 yılına kadar toplam olarak 800,000 $ Amerikan Dolarını bulan kredileriyle bu alanla faal olarak ilgilenmektedir. Latin Amerika ve Asya Gelişim Bankaları da çeşitli kredilerle alana girmiştir. (Ancak, Erken Dönem Çocuk Gelişimi , Zirvede mutabakata varılan hedeflerin tanımında en zayıf bölüm olarak kalmıştır ve Zirvenin izlenmesinde önemli bir husus teşkil etmemiştir.)
(WCEFA Deklerasyonunun 5. Maddesinde “Öğrenme doğumda başlar , bu da çocukluk bakımı ve ilk eğitimi gerekli kılmaktadır. Bunlar aileyi, cemaati ya da kurumsal programları ilgilendiren uygun düzenlemeler yoluyla sağlanabilir ” denilmektedir. Eylem çerçevesi, 1990’ lı yıllarla ilgili planlarda dikkate alınacak hedeflerden biri olarak, sekizinci paragrafında, "Özellikle fakir, dezavantajlı ve özürlü çocuklara yönelik aile ve toplum müdahalelerini içeren erken dönem çocukluk bakımına ilişkin gelişim faaliyetlerinin genişletilmesi” ‘ dir.) (CEDAW , örneğin hamilelik ve emzirme sırasında kadınların bakımına, üreme sağlığına dikkat edilmesine , çalışmasına ve iş yüküne ve emeğinin karşılığını vermeye , aile ilişkilerine ve de aile eğitimine ( aile eğitimi anneliğin sosyal bir işlev olarak doğru şekilde anlaşılması, kadınların ve erkeklerin çocuklarının büyümesinde ve gelişiminde ortak sorumluluklarının olduğunun tanınmasını içermelidir ) yönelik haklardan yola çıkmaktadır)

Uluslararası STÖ’ leri ile (örneğin Çocukları Koruma Birliği (İttifakı) üyeleri , Hristiyan Çocuklar Fonu, Dünya Görüşü, Uluslararası Plan) ve Vakıflarla ( örneğin Bernard van Leer ve Aga Khan ) birlikte , genellikle toplum temelli ve bütünlenmiş olan çocuk gelişim programları için yıllık olarak yüzlerce milyon dolar temin edilmektedir.
Geçen on yıllık sürede , yukarıda belirtilen kuruluşlar UNICEF’ le birlikte , dünyanın büyük bir kısmında erken çocukluk dönemi gelişim programlarını savunmak ve bunun hakkında bilgi alışverişinde bulunmak ve aktarmak konusuna odaklanmış, sürekli, ancak resmi olmayan bir temel üzerinde işlev görmekte olan bir “Erken Dönem Çocuk Bakımı ve Gelişimi Hakkında Danışman Grup” oluşturmuşlardır.

Bu , bütünleştirilmiş erken dönem çocuk gelişiminin desteklenmesi amacıyla diğer aktörleri de beraberinde getiren ve işbirliğini genişleten küresel bir koalisyon kurmak için bir temel sağlayabilir. Bunun için vakit gelmiştir.

4. UNICEF’ de de bir değişiklik olmuştur.

UNICEF içindeki değişiklik , Beslenmeye İlişkin Bakım Girişiminin, Çocuk Hastalıklarına İlişkin Birleştirilmiş Yönetim ( IMCI ) ile, ve güvenlik ağlarına yakın zamanlarda gösterilen ilgi ile gündeme gelmiştir. Erken dönem çocuk gelişimi, aile içi şiddet ve çocuk işçiliği ile bağlantılı muhtemel bir önleyici tedbir olarak ele alınmaktadır. Zirvenin onuncu yıldönümü yaklaşıyor olması nedeniyle ve de 1990’ lı yılların hayatta kalma ile gündeme gelmiştir ilgili endişelerinin , yeni yüzyılın ilk yıllarına da teşmil edilmesi konusunda bir istenç olması nedeniyle, yapılacak eylemlerin sırası, Çocuk Hakları Sözleşmesiyle bağlantılı olarak araştırılmaktadır.

VIII Ortak Bir Küresel Gündemin Oluşturulması

Küresel koalisyona kim katılır? Katılacak olan kuruluşlar şunlar olurdu: UNICEF, Dünya Bankası, UNESCO, UNDP, WHO, Bölgesel Gelişme Bankaları , yukarıda belirtilen Uluslararası STÖ’ ler ve (özellikle de Bernard van Leer Fonunu kapsayan) Vakıflar.

Koalisyonda ne hakkında bir mutabakat aranabilir?

A. Savunmak üzere koordine edilmiş bir temel olarak , erken çocukluk dönemine yatırım yapmak için bir mantık

B. Holistik, bütünleştirilmiş, kültürel açıdan duyarlı ve insani gelişim hatları boyunca programlamaya rehberlik edecek bir takım prensipler : Örneğin :

- İnsan Gelişimi ve İnsan Haklarının programlamaya şekil vermesi gerektiği ve bu çerçevede Çocuk Haklarının ve Çocuk Gelişiminin kritik önem taşıdığı

- küreselleşmenin yeniden dağıtımına ilişkin ters etkilerine karşı koymak sürecinin bir kısmının , çocukları daha iyi bir geleceğe hazırlamayla ilgili olduğu..

- parçalardan oluşan erken çocuk gelişiminin başarılabilmesi için parçalardan oluşan eylemlerin gerekli olduğu

- eylemlerin , insanların bakım uygulamalarına riayet ettikleri noktalardan başlaması gerektiği

- başlama bağlı olarak çok yönlü yaklaşımlara gereksinim olduğu

- aile duyarlılığının ve toplum katılımının anahtar olduğu

- vurgulamanın en çok risk altında olana yapılması gerektiği

C. Olası eylemleri içeren bir liste yapılabilir ve hem bazı sorumluluk bölümleri hem de işbirliği imkanları , listenin farklı bölümlerinden kaynaklanan yardım taleplerine daha iyi bir şekilde cevap verebilmek için , araştırılabilir.

D. Teşhis etmek, izlemek ve değerlendirmek için ortak bir yaklaşım oluşturulabilir.

E. Önümüzdeki 10 ila 15 yıl içinde izlenmek üzere erken dönem çocukluk gelişim hedefleri konulabilir .

F. Şimdi , birleştirilmiş erken dönem çocuk gelişimi ile ilgili olarak, çocuğun hayatta kalması ve çocuğun büyümesine ilişkin çabalar konusundaki taahütlere devam edilebilir .

IX. Çocuklar için Özel Sonuçlar

2000 yıIının artan bir şekilde karmaşık ve birbirine bağımlı dünyasında , kadınlar ve erkeklerden yaratıcı , emin ve esnek problem çözücüler olmaları beklenecektir. Bu tür insan kapasitesinin temellerinin doğumdan önce ve her bir kişinin hayatının ilk yıllarında belirlendiği ve de çocuklar doğmadan önce gerekli yatırımı yapan toplumların , insan gelişimine yönelik çok büyük adımlar atan toplumlar olduğu konusunda gelişmekte olan bir fikir birliği vardır. Sosyal ve ekonomik gelişmenin ve de optimal çocuk gelişiminin kadınların sesinin , kaynaklara erişiminin , hukuksal korumalarının ve saygınlıklarının mevcut olmadığı toplumlarda ortaya çıkmadığı artık açıkça anlaşılmıştır .

Çocuğun fiziksel, zihinsel , ahlaki ve sosyal gelişimine imkan tanıyan bir çevrenin , çocukların korunması ve bakımında ailelerin ve toplulukların ön saflarda hareket etme kabiliyetidir.

Tüm hükümetlerin, çocuk Hakları Sözleşmesinin ve CEDAW’ ın uygulanması yoluyla, çocuk ve kadının haklarının tam olarak gerçekleştirilmesine ilişkin olarak vereceği taahüt, uygun ulusal, hukuksal ve politik çerçevenin geliştirilmesi için gerekli bir şarttır . Destekleyici bir politik ortam, çocuk dostu, aile odaklı ve topluluk temelli yaklaşımlar yoluyla , çocuğun tam kapasite gelişimine önderlik edecek olan insani, kurumsal ve ekonomik kaynakların en iyi şekilde kullanımını kolaylaştıracak programlara vesile olacaktır.

Çocuklar için aşağıda belirtilen belirli sonuçlar önerilmektedir:

· Gerekli durumlarda , daha iyi bir gelişme için iyi bakımı garanti eden kapsamlı , bütünleştirilmiş çocuk gelişimi programlarından yaralanan çocuklar .

· Yeterli uyarıyı alan çocuklar; çocuklar ve bakım sağlayan kişiler arasındaki karşılıklı etkileşim duyarlıdır.

· Hastalıkların önlenmesini ve çocukların suistimal , şiddet ve cinsel ve ekonomik sömürüden korunmasını sağlayan bakımdan yaralanan çocuklar

· Uygun şekilde tedavi gören hasta çocuklar

· Büyüme ve keşfetmeye ve de yeni yüzyılda hayat için gerekli olan becerileri ve bilgiyi, değerleri ve tutumları öğrenmeye başlamasına imkan tanıyan güvenli , sağlıklı, dostane ve haklar – temelli ortamlarda yaşayan ve öğrenen çocuklar.

· Çoğunlukla kadın ve genç kızlardan oluşan ve gereksinimleri konusunda yeterli destek ve karşılık alan birincil bakıcılar .

· özellikle de hamilelik ve emzirme sırasında yeterli bakımı alan tüm kadınlar

· Çocuklar sakatlıklardan korunurlar ; erken dönemde tesbit edilebilen , tedavi edilen ve eşit fırsatlar sağlanan sakatlıklar

· Evden , memnuniyetle karşılandığı çocuk dostu okula yumuşak geçiş yapması için yardımcı olunulan çocuklar

X. 21. Yüzyılda Çocuklar İçin Oluşturulan Küresel Bir Gündemin Öncelik Alanları

· Çocukların gelişime ilişkin tüm çabaların merkezine oturtulması ve gelişim konusundaki diğer tüm ortakların da aynı şekilde düşünmesi

· Çocuklar özellikle de tehdite en açık olanların bakımı konusunda, aile ve toplum kapasitesinin korunması ve güçlendirilmesi

· Bakım , koruma ve küçük çocukların hakları çevresinde, tüm toplum aktörlerinin harekete geçirilmesi

· Çocuk Hakları Sözleşmesi ve CEDAW'da hükme bağlanan tüm yükümlülüklerini yerine getirmede hükümetleri ve cemaatleri desteklemek amacıyla birleşmelerin ve kaynakların harekete geçirilmesi .

· Çocuk Hakları Sözleşmesi ve CEDAW ‘ a ilişkin uygulamaların izlenmesi için, mekanizmaların güçlendirilmesi .

· Haklarla ilgili bakış açısının , yönetim ve reform süreçlerine ilişkin kavramlarla bütünleştirilmesi .

·Hayatta kalma, büyüme ve gelişmeye ilişkin erken dönem çocuk bakımı programları için öncelikli bütçe

XI. Erken Çocukluk Dönemi Gelişimine İlişkin Küresel Hedefler :

· 2015 yılına kadar , devlet tarafından yoksulluk sınırı altında yaşadığı belirlenmiş olan 0 – 3 yaş arası tüm çocuklar , cinsiyet, sınıf, etnik köken ya da başka bir tür ayırımcılık ya da özel durumlar olmaksızın, bu şartların hayatta kalma, öğrenme ve büyüme yetenekleri üzerindeki olumsuz etkilerine karşı koymak için gereksinim duyulan uygun karışımdaki bütünleştirilmiş hizmetlere erişecektir.

· 2005 yılına kadar özellikle Sahra çölünün güneyindeki Afrika’ da ve Güney Asya’ da yaygın HIV / AIDS salgınlarını içeren büyük küresel hareketlilik ve yeni enfeksiyonların oranında tersi eğilimler ..18

· 2015 yılına kadar , bebekler ve beş yaşın altındaki çocuklarda görülen ölüm oranlarında , 1990 yılındaki düzeyin üçte ikisi oranında azalma

( AIDS’ le birlikte bunu hala ümit edebilir miyiz?)

· 2015 yılına kadar, kadınlarda hamilelik ya da doğum nedeniyle görülen ölüm oranlarında , 1990 yılındaki seviyenin dörtte üçü oranında azalma

· 2015 yılına kadar, her kadının , en az dört doğum öncesi ziyareti, eğitimli personel tarafından yaptırılan güvenli doğumu ve HIV + kadın bakımını içeren doğuma ilişkin sağlık hizmetlerine erişimi olmalıdır.

· 2015 yılına kadar, iki yaşın altındaki çocuklarda görülen kötü beslenme oranlarının 2000 yılı seviyesinin yüzde 75 altına çekilmesi .

· 2015 yılına kadar , iki yaşın altındaki çocuklarda görülen kötü beslenme oranlarının 1990 yılı seviyesinin yüzde 90 altına çekilmesi

· Düşük doğum ağırlığının % 10’ un altına çekilmesi konusundaki 2000 yılı hedefinin korunması.

· 2015 yılına kadar , çocuklarda görülen gelişim geriliklerinin ve sakatlıkların 2000 yılı seviyesinin % 50altına düşürülmesi

XII. Çocuk Gelişim Programları Konusunda Ortaklarla İşbirliğine Devam Edilmesi

UNICEF ortaklarıyla yakın işbirliği içinde , özellikle de Birleşmiş Milletler sistemi içerisinde , çalışmaya devam edecektir. Ülke seviyesinde , UNDAF sürecine katkıda bulunacak ve bundan yararlanacaktır. UNICEF , onbeş Birleşmiş Milletler kuruluşuyla birlikte WHO ve UNFPA ve de ACC/SCN ile birlikte sağlık konusundaki Koordinasyon Komitesinin bir üyesidir ve erken dönem çocuk gelişimi konusundaki bu gündemi desteklemek için bu uygulamalardan tam olarak yararlanmalıdır.

XIII. UNICEF’İN ÖNCELİKLİ ALANLARI, UZUN VADELİ VE KISA VADELİ HEDEFLER

UNICEF ‘ in çocuklar için küresel bir fermanı bulunmaktadır. Misyonu gelişim ve program uygulamalarının CRC ve CEDAW tarafından şekillendirilmesini ve yine bunlar tarafından rehberlik edilmesini gerekli kılmaktadır. UNICEF en büyük önceliği en savunmasız ve en çok risk altındaki nüfusa vermektedir ve vermesi gerekmektedir.

Herhangi bir ülkede UNICEF’in birincil önceliği, küçük çocukların hayatta kalmasının , büyümesinin ve psiko – sosyal bakımdan gelişmesinin UNICEF kaynaklarında ilk sırayı almasının ve mevcut ve potansiyel ulusal kaynaklardan gerekli payı almasının temin edilmesi olmalıdır . UNICEF’ in tüm kaynaklarından önemli bir pay temin edilmesi , politika ve planlama seviyelerindeki, sosyal hizmet uygulamalarındaki ve de fakir aileler ve toplumlar için kapsamlı ve stratejik olarak odaklanmış desteğin geliştirilmesinde gösterilen çabaların belli bir noktada toplanmasına ile sonuçlanan bu programlara doğru gitmelidir .

UNICEF ‘ in diğer ortakları ve kaynakları harekete geçirme konusundaki yeteneğini ve merkezden uzaklaştırılmış ülke programlama sürecini içeren güçlü yönleri göz önüne alındığında, 2000 yılı sonrası için çalışma yapacağı öncelikli alanların aşağıdakileri içermesi gerekmektedir:


UNICEF için Belirli Kısa Vadeli Hedefler (2005)


Bu kapsamlı strateji 40 ülkede kadınların ve kız çocuklarının durumlarının iyileştirilmesini ve haklarına saygı gösterilmesini , çocukların ve kadınların hayatlarındaki erkek rolüne dikkat edilmesini ve küçük çocuğun hayatta kalması, büyümesi ve gelişmesine yönelik bakımı içerecektir. Aşağıda bahsedilen öncelikler, içeriği, belirli bir toplulukta yaşayan çocukların belirli gereksinimlerine uyması için bölgesel olarak belirlenebilecek olan bir temel ihtiyaç paketi oluşturmaktadır.

- Kadınların hamilelik ve emzirme sırasında bakımı.

- Doğumla ilgili sağlık hizmetleri ve aile hayatı hakkında eğitim

- Kadınların kazanç elde etmesine ve kız çocuklarının öğrenmesine imkan tanıyan ve özellikle HIV / AIDS ya da yer değiştirme nedeniyle çocuklarına yeterli derecede bakım sağlayamayan ailelerin öksüz çocuklarını koruyan kaliteli çocuk bakımı

- Cinsiyet eşitliği , eşit haklara saygı gösterme, paylaşılmış sorumluluk ve hayat becerileri konusunda çocuğun erken dönemde sosyalleştirilmesi.

- Cinsiyet temelli şiddet de dahil olmak üzere, aile ve toplum içindeki şiddetin azaltılması.

- Evrensel aşılama

- Sıtma da dahil olmak üzere en yaygın hastalıkların ev ve merkez temelli tedavisi.

- Yeterli macro ve mikro besleyici alımı .

- Güvenli su , çevresel sağlık ve kişisel temizliğin geliştirilmesi için toplum ve aileye odaklanmış destek .

- Anne sütüyle besleme ve tamamlayıcı besleme

- Anne ve babanın, ergenin ve bakıcı kişinin eğitimi ( kişisel temizlik, sağlık, beslenme ve psiko-sosyal, bilişsel ve dil gelişimi hakkında bilgi içerir )

- Gündüz bakımını ve oyun ve öğrenme imkanlarını içeren yapılanmış aile ya da tesis temelli programlar .

- Toleransı, eşitliği ve şiddet karşıtlığını ( barışçıl davranış ) geliştiren davranışsal gelişim ve değişim için buna imkan tanıyan bir ortamın oluşturulması.

- Sakatlıkların erken ortaya çıkarılması ve tedavi edilmesi .

- İçerik ve yöntemler açısından küçük çocukların gereksinimlerine uygun küçük sınıfları olan çocuk dostu okullar.

Çocuk gelişimindeki ilerlemenin izlenmesi için bir takım esas göstergenin geliştirilmesi , bütünleştirilmiş programların hem yönteminin hem de sonuçlarının izlenmesi için gereklidir.

Uzun Vadeli Hedefler (2010)


XIV. UNICEF Programları için Anahtar Stratejiler


XV. Bütünleştirilmiş bir erken dönem çocuk gelişimi girişiminin , hayatta kalma ve büyüme girişimine bağlı bir şekilde ileriye götürülmesi için UNICEF içinde neyin yapılması gereklidir?

A. Çocuk gelişimiyle ilgilenen bir Yönetici Müdür program meşruluğu ve ihtiyaç duyulan desteği sağlayabilir .

B. Çocuk gelişimi, Yönetici Müdürün Yıllık Raporunu da içeren Yıllık Bildirime özel bir alan olarak dahil edilmelidir .

C. Çocuk gelişimi , Dünya Çocuklarının Durumu ve Ulusların Gelişimi yeniden ortaya çıkan bir tema olmalıdır.

D. Ülke, bölge ve karargah seviyelerinde oluşturulan ve gözden geçirilen ülke programı ve gözden geçirme süreci - ki ülkeler bu kanalla programlarını Yönetim Kuruluna sunarlar – erken çocukluk dönemi gelişimine açık bir şekilde ilgi göstermenin içerilmesini gerekli kılar.

E. Erken dönem çocuk gelişimine ait bir öğenin tüm durum analizlerine dahil edilmesi gereklidir.

F. Çocuk gelişiminin , küçük çocukların durumunu betimlemede yaygın olarak kullanılan göstergeler arasında sunulması gerekmektedir...22

G. Çocuk gelişimi konusunun , New York tarafından çeşitli sahalara yapılan dağıtıma düzenli olarak dahil edilmesi gereklidir .

H. Sürüp giden bir çocuk gelişim programı komitesi’ nin Karargahlarda, bölgesel seviyelerde, ve daha geniş alan ofislerinde yer alması gereklidir.

I. New York danışmanı, çocuk gelişimi konusunda bilgi sahibi olan saha içinden kişilere gereksinim duyacaktır . Bu tür personeli yerleştirme, kısmen istihdam bulma , kısmen de eğitim ve yönlendirme sorunudur.

J. Eğitimsel oturumların tüm bölgelerde bölgesel seviyelerde yürütülmesi gerekmektedir.

K. Erken dönem çocuk gelişimine doğru bir yönlendirmenin, en yüksek seviyedeki görevlileri, metin yazarlarını ve bütçe ofisi personelini içeren Karargah personeli için ayarlanması gerekmektedir .

L. UNICEF içinde, erken dönem çocuk gelişiminden sorumlu olan kişilerin periyodik olarak toplanabildiği düzenli bir mekanizmanın oluşturulması gerekmektedir. Bu bir eğitim programıyla bir arada yapılabilir.

M. UNICEF’ in içinden ve dışından kişileri içeren ve UNICEF ve daha geniş sahalar arasında bağlantı görevi yapan disiplinler arası ve sektörler arası bir danışman komite oluşturulmalıdır. Bu, UNICEF’ in Danışman Gruba katılımıyla ilintili olabilir.

N. İçinde ülkeler ve bölgelerden gelen teknik yardım sözleşmelerine vurgu yapılan ve ulusal ve uluslararası danışmanlar gösteren bir isim listesinin geliştirilmesi gereklidir ...

Kaynaklar

Bu belgede aşağıda belirtilen ve daha önceden hazırlanmış olan bir çok UNICEF belgesinden faydalanılmıştır :

“ UNICEF’ in Bölgesel İşlik'inin Erken Dönem Çocuk Bakımı ve Gelişimi Hakkındaki Raporu (ECCD).” Karachi, Pakistan, 23-27 Mart, 1998. Rosa Raporu No. 26.

“Bakım Konusundaki Girişim. Değerlendirme , Analiz ve Beslenme Bakımının İyileştirilmesi için Eylem ” Beslenme Bölümü, New York, Nisan 1997.

“Çocukların Hayatında Erkeklerin Rolü . Ailelerdeki Erkekler Hakkındaki Bilginin İyileştirilmesinin Çocuk ve Kadınlar İçin Yapılan Programlamanın Güçlendirilmesine Nasıl Yardımcı Olacağı Hakkında bir Çalışma ” 1 Aralık, 1997.

“UNICEF’ in Geleceğe Grubu : Erken Dönem Çocuk Bakımı ve Gelişimi” Raporu

Kent, İngiltere’ de , 4 – 7 Nisan tarihleri arasında Wye Fakültesi’ nde yapılan bir toplantı hakkında rapor , ROSA Report No. 29..

“UNICEF’ de Çocuk Gelişimi Konusundaki Programlama Çalışması : Önümüzdeki On Yıl ” Eğitim Grubu için hazırlanmış bir bildiri . UNICEF, NY, 31 Mayıs 1991. (Mimeo)

“Küçük Çocuğun Gelişimi Konusunda Kapsamlı Bir Stratejiye Doğru . Kurumlar arası Politikanın Gözden Geçirilmesi ” , Eğitim Grubu , Program Bölümü , UNICEF,

NY, Mart 1993.

“Çocuğun Korunmasına İlişkin UNICEF Politikalarının ve Stratejilerinin Gözden Geçirilmesi ,” 17 – 21 Haziran 1996 tarihleri arasında Yönetim Kurulu için hazırlanmış olan bir belge . E/ICEF/1996/14. 8 Nisan 1996.

“Erken Dönem Çocuk Gelişimi .” Yönetim Kurulu için hazırlanmış olan bir politika incelemesi, New York: UNICEF, 7 Mart 1984. (E/ICEF/1984/L.1)

“Erken Dönem Çocuk Gelişimi ” Program esasları , Cilt 5, New York,

UNICEF, Mayıs 1989.

“Erken Dönem Çocuk Gelişimi.” Çocuklarda ve 1990’ lı Yıllarda Gelişim : 29 – 30 Eylül 1990 tarihli Dünya Çocuk Zirvesi nedeniyle hazırlanmış olan UNICEF ‘ e ait bir Kaynak Kitabı , sayfa 161-166.

Boyden, J., B. Ling ve W. Myers, Çalışan Çocuklar İçin Ne İyi Sonuç Verir?

Floransa : Innocenti, 1998.

UNICEF/Bangladeş. “Çocuk Gelişimi Kılavuzu : Çalışma Taslağı ” Mayıs, 1998

“EDÇG ve Çocuklar İçin Çevre ” New York, UNICEF, Su ve Çevre Sağlığı Bölümü , Haziran 1998.

Buna ek olarak :

Dickin, et.al. “Sağlığın, Büyümenin ve Gelişmenin Desteklenmesi . Çocuk Gelişimi ve Beslenme Müdaheleleri Hakkında Yapılan Bir İnceleme ” WHO, Çocuk Sağlığı ve Gelişimi Bölümü , Haziran 1997. Tartışma Taslağı.

Myers, R. Hayatta Kalan Oniki . Londra : Routledge, 1992.

Young, M. Erken Dönem Çocuk Gelişimi: Çocuklarımızın Geleceğine Yatırım Yapma.

Washington: Dünya Bankası , 1997..25
 

Ek I

Erken dönem çocuk gelişimi hakkında bildiklerimize ilişkin bazı örnekler

Aşağıda, bildiklerimize ilişkin bazı örnekler verilmiştir. Bunlar mesajlar kelimesiyle ifade edilmiş ve Bangladeş’ te bulunan UNICEF temsilciliği için hazırlanmış olan erken dönem çocuk gelişimine ilişkin bir kılavuzun taslağından alınmıştır. Bu örnekler, diğer belgelerden alınan ve Ek II ’ de sunulan uygulama listeleriyle ilintilidir.

Doğum öncesi dönemle ilgili olarak:

- Hamilelik sırasında iyi beslenme, sağlıklı bebeklere sahip olmayı kolaylaştırır.

- Bebek bekleyen annelerin , hamilelikleri boyunca sağlık çalışanları tarafından kontrolden geçirilmeleri gerekmektedir.

- Hamile kadınların , büyümekte olan bebeğin sağlığını tehlikeye sokan zararlı maddelerden kaçınması gerekmektedir.

- Hamile bir kadının ve gelişmekte olan çocuğun rahatlığı, huzur ve sükunete ihtiyacı vardır .

Bebekle ilgili olarak

- Gelişimini tamamlamış olarak doğan bebekler hep çaresiz görünürler ancak hayat için iyi donanıma sahiptirler.

- Premature ya da düşük doğum aşırlığına sahip bebekler, doğumdan sonra kısa bir süre için daha fazla risk altındadır , ancak iyi besleniyor ve uyaran bir ortamda yetiştiriliyorlarsa , zamanını tamamlamış olarak doğan bebeklere yetişebilirler.

- Anne sütü yeni doğanlar için mükemmel bir besindir.

- Hayatın ilk haftaları, yeni aile için yoğun bir öğrenme zamanıdır . Bebeğe en iyi nasıl yiyeceği , bunu nasıl rahat bir şekilde sindireceği , nasıl uyuyacağının öğretilmesi ve bebeğin nasıl rahat ettirileceğinin öğrenilmesinde yardımcı olmak amacıyla bir çok düzenlemeler yapılabilir.

- Bebeklerin huyları farklılık gösterir, dolayısıyla her bebek anne ve babasından ya da bakıcısından gelecek az da olsa farklı tepkilere gereksinim duyar .

- Hayatın ilk haftalarında bebekler gelişi güzel ya da irkilince hareket ediyor gibi görünürler.

- Yeni doğanlar her geçen gün hareketler uygularlar ve vücutlarını kontrol etmeyi öğrenirler.

- Yeni doğanlar , rahmin dışında geçirdikleri daha ilk andan itibaren duyuları yoluyla öğrenirler. Bebekler duyma, görme , tat alma ve koklama duyuları yoluyla ve de yumuşak ve şefkatli dokunmayla öğrenirler.

Hayatın ilk yılı ile ilgili olarak

- Gelişim içindeki bebeklerin beyinleri ve bedenleri için gereksinim duydukları ilk şey iyi yiyecek ve sağlık bakımına erişimdir.

- Gereksinim duyulan ikinci şey duyularının uyarılması açısından konusunda zengin bir çevredir.

- Bebekler , güvenecekleri, sevdikleri kişilerin kendilerini emniyet altına almasına gereksinim duyarlar.

- Keşfetmeye daha yatkın duruma geldiklerinde , bebeklerin güvenlik ve öğrenme için sınırlamalara ihtiyaçları vardır.

- Bebek ilk yıl boyunca, hareketler vasıtasıyla öğrenir.

- Bebek dinleme ve sesler çıkarma yoluyla dil öğrenir. Yetişkinler bebeklerle ne kadar çok iletişim kurarsa , bebekler de o kadar tepki verecek ve öğreneceklerdir.

- Oyun bebekler için ilk ve en önemli eğitim şeklidir.

- Aile üyeleri ve basit ortak nesneler bebeğin ilk oyuncaklarıdır.

- Bebekler kendi duygularını anlamayı aile üyelerinden öğrenirler.

- Çocuklara duygusal destek verilmesi onlara yiyecek verilmesi kadar önemlidir.

- Çocuklar için hergünkü etkileşim eğitimsel ve eğlencelidir.

1. ve 2. yaşlar ile ilgili olarak

- Bir ya da iki yaşındaki beyinler dikkate değer bir dizi gelişim hamlesi yaparak büyür. İlk yıllardaki kadar çok boyları uzamasa ve kilo almasalar da , beyin ve beden sağlığı için çok iyi bir beslenme programına gereksinim duyarlar. Dişlerin çıkması nedeniyle daha fazla şey yiyebilirler.

- Bir ve iki yaşındaki çocuklar için uyarıcı ( ilginç ) bir ortam , diğer insanlarla, oyun malzemesiyle , doğal dünyayla ve çocuğa en çok rahatlık sağlayan özel bir kişiyle etkileşimde iyi bir denge sağlar .

- Büyümekte olan bağımsızlık duygusu ve daha büyük çocukların ve yetişkinlerin hareketlerini taklit etme dürtüsü, bir ve iki yaşındaki çocuklar için temel kendi kendine yardım becerilerinin öğrenilmeye başlanılmasını önemli hale getirir.

- Bu yaştaki çocukların keşfetmeye başlamış olmaları nedeniyle anne ve babaların ve de bakıcıların çocukları için güvenli ortam sağlaması gereklidir ve çocuklara çabuk ve tutarlı tepkiler yoluyla ne şekilde davranacağını öğretmeye başlayabilirler .

- Bir ve iki yaşındaki çocuklar motor gelişiminde çok hızlı ilerlerler ve fiziksel faaliyetleri onları düşünmeye ve iyi konuşmaya hazırlamada yardımcı olurlar.

- Bir ve iki yaşındaki çocuklar için haberleşme dünyası açılır ve diğer kişilere kendi dilleriyle cevap verme yolunda gösterilen çabalar dillerinin gelişiminde yardımcı olur.

- Çocuk için oyun ve öğrenme arasında bir ayırım yoktur. Oyun çocuk için öğrenmeye giden yoldur.

- Bir ve iki yaşındaki çocuklar için oyun, sosyal bir birey olmayı öğrenmenin bir parçasıdır.

- Yeni yürümeye başlayan çocukların hareketlerindeki yüksek enerji , yüksek enerjili duygularla uyum sağlamaktadır. Bir ve iki yaşındaki çocuklar kolaylıkla güçlü duygular – mutluluk, heyecan, korku ve öfke - sergilerler . Kendilerine bu güçlü duyguları idare etmede yardım edecek bakıcılara bağımlıdırlar.

- Çocuklar sosyal durumlara yaklaşma tarzı açısından çok büyük farklılıklar gösterirler . Bir çocuğu , gerekli durumlarda, ileri doğru gitmesi konusunda yüreklendirerek ve ona geri dönmesi konusunda destek vererek, anne ve babalar çocuğun duygusal ve sosyal olarak kendi adımıyla gelişmesine yardımcı olurlar.

- Birinci ya da ikinci yaş arasında çocuk bir kişilik duygusu geliştirmeye başlar. Buna ek olarak , çocuklar kız ve erkek çocuklar arasındaki ( 27 ) farkı anlamaya ve kendilerinin hangisi olduğunu öğrenmeye başlarlar . Kendilerini değerli hissetme ihtiyacı duyarlar ve bunu isterler.

- Çocuklar hem artmakta olan bağımsızlıklarını hem de endişelerini gideren aşinalığı destekleyen bakımdan faydalanırlar. Çocuğun öğrenme ve davranış konusunda göstermiş olduğu çabaların övülmesi , çocuğun emniyet içinde rehberlik edildiğini hissetmesi için sınırlar koymak kadar önemlidir....28

Ek II

Uygulamalar

1. WHO ve UNICEF , “Çocuk Hastalıklarına İlişkin Bütünleştirilmiş Yönetim” stratejisinin geliştirilmesinde işbirliği yapmaktadırlar. Bu strateji içerisinde , amacı “aile ve topluma yönelik eylemlerin güçlendirilmesi ve desteklenmesi, bebeklerde ve beş yaşın altındaki çocuklarda görülen ölümlerin aşağı çekilmesi konusundaki anahtar davranışların ve uygulamaların geliştirilmesi ….” [ ve ] çocuğun büyüme ve gelişiminin iyileştirilmesine katkı sağlamak” olan “Toplumlardaki Çocuk Sağlığı Hakkında Çalışma Bildirisi”’ nde, bir toplum sağlık girişimi önerilmiştir. Aşağıda bahsedilen “ anahtar aile uygulamaları “ bu belgenin 4. sayfasından alınmıştır.


UNICEF/NY ‘ de bulunan Beslenme Bölümü , hayatta kalmayı, büyümeyi ve psiko - sosyal gelişimi etkileyen ve aşağıda belirtilen sınıflandırma uygulamalarını geliştirmiştir :


- Hamilelik ve emzirme sırasında : ilave miktarda aile yiyeceği sağlanması

İş yükünün azaltılması ve destek

Doğum öncesi bakımın kolaylaştırılması ve güvenli doğum

Doğum sonrası dinlenme

- Üremeye ilişkin sağlık : İlk hamilelikte ilerlemiş yaş

Aralıklı doğum yapma konusunda destek

- Fiziksel Sağlık ve Beslenmeye İlişkin Durum : Aile yiyeceğinden adil bir pay alınmasının sağlanması

Fiziksel suistimalden korunma

Zihinsel Sağlık, Stres ve Kendine Güven : Stresin azaltılması

Kendine olan güvenin ve saygının arttırılması

Duygusal suistimalden korunma

- Özerklik ve / veya Aile içinde Saygı : Karar verme konusunda yeterli güç

Aile gelirine , mallarına ve kredisine erişim

- İş Yükü ve Zaman : Paylaşılmış İş Yükü

- Eğitim : Kız çocuklarının okullara eşit bir şekilde erişiminin desteklenmesi

Kadınların bilgiye erişiminin desteklenmesi


- Sadece anne sütüyle besleme : Yaklaşık altı ay sadece anne sütüyle besleme

Doğumdan sonraki ilk saat içerisinde başlanması

Anne sütünün isteğe bağlı olarak verilmesi

Anne sütüne ilişkin ifade yeteneklerinin geliştirilmesi

Yapay yollarla besleme konusundaki ticari baskılardan korunma

- Tamamlayıcı besleme ve anne sütüne devam edilmesi :

İlave besinlerin zamanında sunulması

İkinci yılda da anne sütüne devam edilmesi

Yeterli ek besin (enerji ve besleyicilik yoğunluğu, miktar )

Sıklıkla besleme

- Faal tamamlayıcı besleme uygulamaları:

Besleme için psiko – motor yeteneklerinin adaptasyonu

Besleme sorumluluğu

Yeterli besleme durumu

- Ailenin beslenme düzenine intibak : Ev içinde yeterli yiyecek dağıtımının sağlanması

Küçük çocuklarda görülen iştahsızlığa verilecek uygun tepki ...

Psiko – sosyal Bakım

- Gelişime ilişkin kilometre taşlarına karşı duyarlılık:

Çocuğun gelişimsel seviyesine intibak etme davranışı

Düşük faaliyet seviyesine ve yavaş gelişime dikkat edilmesi

- Dikkat , şefkat ve ilgilenme :

Sık olumlu etkileşim ( dokunma , sarma , konuşma )

Değerli geleneksel uygulamaların muhafaza edilmesi

- Özerklik , keşfetme ve öğrenmenin teşvik edilmesi :

Oyun oynamanın, keşfetmenin ve konuşmanın teşvik edilmesi

Öğretme veya rehberlik rollerinin benimsenmesi

- Çocuk Suistimali ve Şiddetinin Engellenmesi ve Çocukların Bunlardan Korunması


- Evde yiyecek hazırlanması , pişirme ve işleme

- Yiyeceğin saklanması

- Yiyeceğin hijyeni


- Kişisel Hijyen Uygulamaları : El Yıkama , Banyo Yapma ve Çocuğu Yıkama

- Evdeki Hijyen Uygulamaları : Evin ve Çocuğun Oyun Alanının Temizlenmesi

Çocuğun atıklarının uygun şekilde atılması

Çevresel sağlık tesislerinin kullanımı

Suyun güvenli hale getirilmesi ve güvenli suyun seçilmesi


- Hastalıkların evde tedavi edilmesi , Hastalıkların Önlenmesi

Hastalıkların Teşhisi

Ev tedavisinin temin edilmesi

- Sağlık hizmetlerinin kullanımı , Engelleyici ve Destekleyici Sağlık Hizmetleri

İyileştirmeye yönelik sağlık hizmetlerinin zamanında aranması

- Ev – temelli korunma, haşere kontrolü ( sivri sinek ağları , fare kapanları )

Kazaların önlenmesi ( yanıklar, düşmeler ve ısırıklar )

Suistimal ve şiddetin önlenmesi..