 |
 |
Madde
9
1. Yetkili makamlar uygulanabilir
yasa ve usullere göre ve temyiz yolu açık olarak, ayrılığın çocuğun yüksek
yararına olduğu yolunda karar vermedikçe, Taraf Devletler, çocuğun; ana-babasından,
onların rızası dışında ayrılmamasını güvence altına alırlar. Ancak, ana-babsın
tarafından çocuğun kötü muameleye maruz bırakılması ya da ihmal edilmesi
durumlarında ya da ana-babanın birbirinden ayrı yaşaması nedeniyle çocuğun
ikametgahının belirlenmesi amacıyla karara varılması gerektiğinde, bu tür
ayrılık kararı verilebilir.
2. Bu maddenin birinci fıkrası
uyarınca girişilen her işlemde, ilgili bütün taraflara işleme katılma ve
görüşlerini bildirme olanağı tanınır.
3. Taraf Devletler, ana-babasından
veya bunlardan birinden ayrılmasına karar verilen çocuğun, kendi yüksek
yararına aykırı olmadıkça, ana-babanın ikisiyle de düzenli bir biçimde
kişisel ilişki kurma ve doğrudan görüşme hakkına saygı gösterirler.
4. Böyle bir ayrılık, bir
Taraf Devlet tarafından girişilen ve çocuğun kendisinin, ana veya babasının
veya her ikisinin birden tutuklanmasını, hapis, sürgün ve sınırdışı edilmesini
veya ölümünü (ki buna devletin gözetimi altında iken nedeni ne olursa olsun
meydana gelen ölüm dahildir) tevlit eden herhangi benzer bir işlem sonucu
olmuşsa, bu Taraf Devlet, istek üzerine ve çocuğun esenliğine zarar vermemek
koşulu ile, ana-babaya, çocuğa veya uygun olursa, ailenin bir başka üyesine,
sözkonusu aile bireyinin ya da bireylerinin bulunduğu yer hakkında gereken
bilgiyi verecektir. Taraf Devletler, böyle bir istemin başlı başına sunulmasının
ilgili kişi veya kişiler bakımından aleyhe hiç bir sonuç yaratmamasını
ayrıca taahhüt ederler.
|
|